How Nato is preparing for war in the Arctic

How Nato is preparing for war in the Arctic 

Nordic nations hope US fixation on Greenland will spur alliance to catch up with years of Russian military build-up in the region

Richard Milne in Oslo and Anastasia Stognei in Berlin

FT 27-01-2026

Norway’s defence minister looks at one of his favourite maps — showing the world from the perspective of the Arctic.

Tore Sandvik points to Russia’s Kola Peninsula, home to one of the world’s largest nuclear arsenals, which sits inside the Arctic Circle just across the border from northern Norway.

The shortest flight path of a projectile launched from Kola towards major US cities on both coasts is over the Arctic, close to the North Pole and Greenland, he adds.

“An intercontinental ballistic missile comes down with a speed of 7km per second, it takes 18 minutes from launch until it reaches a major US city,” he said.

“This is homeland defence,” he added. “That’s why we’re putting this on the table for President Trump and when we meet allies. This is homeland defence [for the US], for London, for Paris, for Berlin, for all of the alliance.”

US President Donald Trump has put an aggressive and at times uncomfortable focus on Greenland in the past year with his forceful pursuit of the Danish Arctic island.

But in agreeing a “framework” of a deal on the world’s largest island with Nato secretary-general Mark Rutte last week, Trump has shifted the focus in the alliance to Arctic security — a subject Nordic countries have been pushing for decades.

“Nato must increase its engagement in the Arctic,” said Mette Frederiksen, Denmark’s prime minister. “Defence and security in the Arctic is a matter for the entire alliance.”

For the five Nordic countries — all Arctic states — that represents a chance to get the geopolitical discussion back to where they want to: the threat coming from Russia.

Nearly all Arctic states, Russia included, cut back on their military presence after the end of the cold war, closing bases. The US shut several in Greenland and Iceland.

But Russia started the military and economic revitalisation of the Arctic much earlier than western powers, led by President Vladimir Putin in the 2000s.

Russia controls about half of the Arctic’s landmass and waters, giving it by far the largest footprint of the eight countries with a presence in the region, which includes the US and Canada as well as the five Nordics.

Today Moscow has more than 40 military facilities along the Arctic coast, including military bases, airfields, radar stations and ports.

The Arctic plays a critical role in Moscow’s nuclear doctrine. It is home to Russia’s Northern Fleet, based in Severomorsk on the Kola Peninsula, which operates six of the country’s 12 nuclear-armed submarines, according to the International Institute for Strategic Studies.

“The Northern Fleet, and in particular its submarines, is a pillar of Russia’s strategic deterrence. Because of its importance, the fleet is still being modernised,” said Ondrej Ditrych, senior Russia analyst at the European Union Institute for Security Studies.

Russia also maintains a high level of readiness at its nuclear testing site on Novaya Zemlya, an Arctic archipelago where last October it tested its nuclear-powered Burevestnik cruise missile. It is also promoting the use of the Northern Sea Route, which runs over the top of Russia and offers the prospect of far shorter shipping times between China and Europe, although traffic numbers are below target.

Russia’s President Vladimir Putin visits the Atomflot Marine Operations Headquarters responsible for ensuring safe navigation of the Northern Sea Route in Murmansk in March 2025 © Gaveiil Grigorov/Pool/AFP/Getty Images

The Nordic neighbours to Russia have watched this development with growing concern, urging Nato to become more involved, with relatively little success in part because of opposition from the likes of the US.

“We know that the Russians are having more activity in the north. The security situation is also that when the polar ice is melting, China is rising as a regional hegemon but with global interests. They have self-proclaimed themselves as a near-Arctic nation,” Sandvik said.

A senior official from another Nordic country added: “The concentration of military resources in our neighbourhood is rather huge.”

Nato’s most senior military officer, Admiral Giuseppe Cavo Dragone, told the FT in October that the Arctic was “of great interest” to the military alliance, which was committed to keeping it open for free navigation and nascent business opportunities such as mining and oil and gas exploration.

Several Nato members have intensified training in Arctic conditions in Norway, Finland and Greenland, including the US, UK and France. In March, about 25,000 soldiers from across the alliance — including 4,000 from the US — will take part in the Cold Response exercise in northern Norway, aimed to practise air, sea and land warfare in harsh winter conditions.

As well as trying to refocus US attention on the threat from Russia, the Nordics also hope renewed attention on Arctic security will allow them to show off their usefulness to Washington.

There are two crucial sections of sea where Nato and Russia would jostle for control in any conflict in the Arctic: the better-known GIUK gap between Greenland, Iceland and the UK; and the so-called Bear Gap between the Norwegian archipelago of Svalbard and its mainland, ending close to the Kola Peninsula.

Sandvik said Norway uses P8 reconnaissance planes as well as satellites, long-range drones, submarines and frigates to monitor the Bear Gap and elsewhere. “This is the way Nato thinks about defending this area in the time of a hot crisis. But, most of all, we’re doing this to avoid escalation and to deter Russia,” he added.

Italian marines take position during an amphibious assault demonstration near Sørstraumen, Norway, part of Nato’s Nordic Response military exercise in March 2024 © Jonathan Nackstrand/AFP/Getty Images

A senior Nordic official added that the US depended on this intelligence: “It’s definitely a two-way street. We have good situational awareness about what Russia is doing on their side of the border. The US can also use our airspace to monitor Russia.”

Much of the interest in the Arctic is in monitoring what could be coming through the air or underwater, rather than preparing for action on land. “Greenland is impossible to ‘invade’. You could take Nuuk. But 95 per cent of it is snow and ice, and you can’t take that,” said a Danish official.

Trump in particular seems to be eyeing Greenland for his proposed Golden Dome missile defence system, which would use sensors, satellites and interceptors to stop various projectiles from reaching the US.

The US runs the main military facility on the Arctic island, the Pituffik space base in the far north-west, used for early-warning radar systems.

Many in the Nordics worry, however, that there is an inexorable logic to the militarisation of the Arctic, hitherto one of the few regions of the world able to be classified as “low tension”. They stress that the region is home to millions of people, many of them indigenous as in Greenland.

“My concern is that security is dominating the Arctic agenda, and we forget that there are other issues that are just as important such as climate change, infrastructure, the rights of indigenous people,” said another senior Nordic official. “There’s not a lot to gain from the militarisation of the Arctic because it’s such a difficult area for activity.”

For now, there is also recognition that Russia’s war in Ukraine has slowed its military build-up in the Arctic. “The actual force presence in Arctic military sites has gone down as some of the Arctic brigades were deployed to Ukraine and sustained heavy losses,” said Ditrych.

But there is also a recognition that both Russia and China are willing to play a long game in a region where melting ice can change the military and economic calculus over decades. “It’s a race in strategic competition in the Arctic,” said Sandvik.

Cartography by Steven Bernard

Please use the sharing tools found via the share button at the top or side of articles. Copying articles to share with others is a breach of FT.com T&Cs and Copyright Policy. Email licensing@ft.com to buy additional rights. Subscribers may share up to 10 or 20 articles per month using the gift article service. More information can be found at https://www.ft.com/tour.

India and EU strike landmark trade deal after two decades of talks

January 27, 2026                            Jamie Young                      Business Matters 

India and the European Union have announced a landmark trade agreement, ending nearly 20 years of stop-start negotiations as both sides seek to deepen economic ties amid rising global trade tensions.

“This is the mother of all deals,” said Ursula von der Leyen at a briefing in Delhi, while Narendra Modi described the pact as “historic”.

The agreement will enable free trade in goods between the EU’s 27 member states and the world’s most populous country, together representing almost 25 per cent of global GDP and a combined market of around two billion people. It is expected to significantly reduce tariffs, improve market access and strengthen supply-chain integration on both sides.

Von der Leyen and António Costa were in Delhi for a bilateral summit with Modi, where the deal was finalised ahead of formal approval later this year by the European Parliament and the European Council.

Under the agreement, tariffs will be eliminated or phased down on most EU exports of chemicals, machinery and electrical equipment, as well as aircraft and spacecraft. Crucially for European carmakers, duties on motor vehicles, currently as high as 110 per cent, will be cut to 10 per cent under a quota of 250,000 vehicles. That quota is six times larger than the 37,000-unit allowance granted to the UK under its trade deal with India signed last July, according to Bloomberg.

For India, the deal will give “preferential access” to the EU for almost all exports, with textiles, leather goods, marine products, handicrafts, gems and jewellery among the biggest beneficiaries. Tariffs will also be reduced or removed on commodities such as tea, coffee, spices and processed foods, although Delhi said it had protected sensitive sectors including dairy, cereals, poultry, soy meal and certain fruits and vegetables.

Both sides said the agreement would boost investment flows, deepen manufacturing and services links and improve access for small businesses. A parallel mobility framework will ease short-term travel restrictions for professionals moving between India and the EU.

“This is India’s biggest free trade agreement,” Modi said. “It will make access to European markets easier for our farmers and small businesses, boost manufacturing and services, and strengthen innovative partnerships.”

The deal comes against a tense geopolitical backdrop. India is still grappling with 50 per cent tariffs imposed by Donald Trump last year, while talks on a US–India trade deal continue to drag on. The EU has also faced pressure from Washington, including recent threats over Greenland, before the US president backed down.

Von der Leyen framed the agreement as a strategic response to those pressures. “This is the tale of two giants, the world’s second and fourth largest economies, choosing partnership in a true win-win fashion,” she said, calling it a “strong message that co-operation is the best answer to global challenges”.

Costa added that the deal sent an “important political message” at a time when protectionism is rising and “some countries have decided to increase tariffs”.

Beyond trade, India and the EU are also advancing talks on security, defence and climate co-operation. India’s defence minister Rajnath Singh said discussions with Kaja Kallas had covered defence supply chains, maritime security and cyber threats. A draft security and defence partnership is now in development, according to Reuters.

The EU is already India’s largest trading partner in goods, with bilateral merchandise trade reaching $136bn (£99.4bn) in 2024–25 — nearly double the level of a decade ago. Negotiations for a free trade agreement first began in 2007 but stalled in 2013 over market access and regulatory issues, before formally restarting in July 2022.

The breakthrough comes as both Delhi and Brussels look to secure alternative markets for exporters. India has signed major trade agreements in recent years with the UK, Australia, Oman and New Zealand, while a pact with the European Free Trade Association came into force last year. The EU, meanwhile, concluded a long-awaited trade deal with Mercosur earlier this month after 25 years of negotiations.

Formal signing of the India–EU agreement is expected later this year, once the legislative approval process on the European side is complete.

---

Jamie Young

Jamie is Senior Reporter at Business Matters, bringing over a decade of experience in UK SME business reporting. Jamie holds a degree in Business Administration and regularly participates in industry conferences and workshops. When not reporting on the latest business developments, Jamie is passionate about mentoring up-and-coming journalists and entrepreneurs to inspire the next generation of business leaders.

Development must mean Human development -The Island

 

தித்வா புயல்: மலையகத் தமிழர்களின் தொடர் நெருக்கடி

 தித்வா புயல்: மலையகத் தமிழர்களின் தொடர்ச்சியான நெருக்கடி

ஜனவரி 25, 2026 | மெத்மாலி திசாநாயக்க எழுதியது https://www.themorning.lk/

• நில உறுதிப்பத்திரங்கள் இல்லாமல், குடும்பங்கள் இழப்பீடு மற்றும் வீட்டுவசதித் திட்டங்களிலிருந்து விலக்கப்பட்டுள்ளனர்.
• மொழித் தடைகள் மற்றும் கடுமையான தகுதி அளவுகோல்கள் நிவாரணம் பெறுவதைத் தொடர்ந்து தடுக்கின்றன.
• எதிர்வரும் நாட்களில் பாதிக்கப்பட்ட பகுதிகளைப் பார்வையிட இலங்கை பணிக்குழுவை மீண்டும் கட்டியெழுப்புதல்.

இலங்கையின் சில பகுதிகளை டிட்வா சூறாவளி புரட்டிப் போட்ட கிட்டத்தட்ட இரண்டு மாதங்களுக்குப் பிறகு, அதிகாரப்பூர்வ அறிக்கைகள் மீட்பு குறித்து அதிகளவில் பேசுகின்றன. சாலைகள் அகற்றப்பட்டுள்ளன, அவசரகால தங்குமிடங்கள் அகற்றப்பட்டுள்ளன, மேலும் மோசமான காலம் முடிந்துவிட்டதாக நிர்வாக விளக்கங்கள் தெரிவிக்கின்றன. நாட்டின் பெரும்பகுதியில், அன்றாட வாழ்க்கை பலவீனமான இயல்பு நிலைக்குத் திரும்பி வருகிறது.

இருப்பினும், மலையகத் தமிழ் தோட்ட சமூகத்தைப் பொறுத்தவரை, பேரழிவு இன்னும் முடிவடையவில்லை. பல வழிகளில், தித்வா சூறாவளி ஒரு முறிவு அல்ல, மாறாக அதன் தொடர்ச்சியாகும் - 200 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக நீடித்து வரும் ஒரு நெருக்கடியின் அப்பட்டமான வெளிப்பாடு.

இந்தப் புயல் வெளிப்படுத்தியது பேரிடர் மேலாண்மை வழிமுறைகளின் தோல்வியை மட்டுமல்ல, இலங்கையின் பொருளாதாரத்திற்கு நீண்டகாலமாக பங்களித்து வரும் அதே வேளையில், மிகவும் பாதிக்கப்படக்கூடிய குடிமக்களாக இருக்கும் ஒரு சமூகம் எதிர்கொள்ளும் கட்டமைப்பு புறக்கணிப்பின் ஒட்டுமொத்த செலவையும் ஆகும்.

கம்மதுவ போன்ற பெருந்தோட்டப் பகுதிகளில், சூறாவளி புதிய பாதிப்புகளை உருவாக்கவில்லை. பாதுகாப்பற்ற நில உரிமை, சுகாதாரம் மற்றும் கல்விக்கான மோசமான அணுகல், பலவீனமான வாழ்வாதாரங்கள் மற்றும் நில யதார்த்தங்களிலிருந்து வெகு தொலைவில் மற்றும் பெரும்பாலும் அலட்சியமாக இருக்கும் ஒரு நிர்வாக அமைப்பு - ஏற்கனவே உள்ள பாதிப்புகளை அது வெளிப்படுத்தியது மற்றும் தீவிரப்படுத்தியது.

மாத்தளையிலிருந்து சுமார் 20 கி.மீ. தொலைவில் அமைந்துள்ள கம்மதுவ, தித்வா சூறாவளிக்குப் பின்னர் தோட்ட சமூகங்களின் அவல நிலைக்கு தெளிவான எடுத்துக்காட்டுகளில் ஒன்றாகும். மழை வருவதற்கு நீண்ட காலத்திற்கு முன்பே, இங்கு வசிப்பவர்கள் ஏற்கனவே ஆபத்தான வாழ்க்கை நிலைமைகளுடன் போராடி வந்தனர். தோட்டங்களில் வேலை வாய்ப்புகள் குறைந்து கொண்டிருந்தன, பொது சேவைகள் குறைவாகவே இருந்தன, மேலும் சமூக பாதுகாப்பு வலைகள் பலவீனமாக இருந்தன.

2025 நவம்பர் 26 மற்றும் 27 ஆகிய தேதிகளில், கம்மதுவவில் நாட்டிலேயே அதிக மழைப்பொழிவு பதிவாகியுள்ளது - இரண்டு நாட்களுக்குள் 545 மில்லிமீட்டர். அதைத் தொடர்ந்து நிலச்சரிவுகள் விரைவாக ஏற்பட்டன, அணுகல் பாதைகள் துண்டிக்கப்பட்டு, முழு குடியிருப்புகளையும் தனிமைப்படுத்தின. இப்போதும் கூட, கம்மதுவ தமிழ் மகா வித்யாலயத்திற்கு அப்பால் பயணம் செய்வது சாத்தியமற்றது. நான்கு சிறிய கிராமங்கள் நிலையற்ற நிலப்பரப்பு மற்றும் நிலச்சரிவு குப்பைகளால் சூழப்பட்டு முற்றிலும் துண்டிக்கப்பட்டுள்ளன.

அரசாங்கம் தொடர்ந்து நிவாரணப் பொதிகள் மற்றும் இழப்பீட்டுத் திட்டங்களை அறிவித்து வந்தாலும், கம்மதுவா போன்ற இடங்களுக்கு மிகக் குறைந்த உதவிகளே சென்றடைந்துள்ளதாக குடியிருப்பாளர்கள் கூறுகின்றனர். பலருக்கு, அதிகாரப்பூர்வ வாக்குறுதிகள் மீதான நம்பிக்கை அழிந்துவிட்டது.

"வேலை இல்லை, பள்ளி இல்லை, பாதுகாப்பு இல்லை," என்று ஒரு குடியிருப்பாளர் கூறினார். "மீட்பு நடைபெற்று வருவதாக அவர்கள் எங்களிடம் கூறுகிறார்கள், ஆனால் நாங்கள் அதைப் பார்க்கவில்லை."

எஸ்டேட் வேலைவாய்ப்பு சரிந்துள்ளது, குடும்பங்கள் வருமானம் இல்லாமல் தவிக்கின்றன. குழந்தைகளின் கல்வி கடுமையாக பாதிக்கப்பட்டுள்ளது. சுகாதார நிலைமைகள் மோசமடைந்துள்ளன, மருத்துவமனைகள் மற்றும் மருந்துகளுக்கான அணுகல் குறைவாக உள்ளது. சமூக மன அழுத்தம் அதிகரித்துள்ளது, இது அதிகரித்து வரும் வீட்டு வன்முறை மற்றும் மனநல கவலைகளில் வெளிப்படுகிறது. ஆயினும்கூட, அதிகாரப்பூர்வ பதில் பதிலளிக்காமல் நடைமுறை ரீதியாகவே உள்ளது என்று குடியிருப்பாளர்கள் கூறுகின்றனர்.

பதிலளிக்கப்படாத கேள்விகள்

அரசாங்கத்தின் பல நடவடிக்கைகள், தோட்ட யதார்த்தங்களுக்குப் பொருந்தாது என்று குடியிருப்பாளர்கள் வாதிடுகின்றனர். நிலப் பற்றாக்குறை தொடர்ந்து கடுமையானதாகவே உள்ளது, எஸ்டேட் நிறுவனங்கள் இடமாற்றம் அல்லது புனரமைப்புக்கு அனுமதி மறுப்பதால் இது மேலும் அதிகரிக்கிறது. தேசிய கட்டிட ஆராய்ச்சி அமைப்பின் (NBRO) மதிப்பீடுகளின் கீழ் 'நடுத்தர ஆபத்து' என வகைப்படுத்தப்பட்ட குடும்பங்கள் தங்கள் வீடுகளுக்குத் திரும்ப அறிவுறுத்தப்பட்டுள்ளன, அதே நேரத்தில் வாடகை உதவி 'அதிக ஆபத்து' என்று பெயரிடப்பட்டவர்களுக்கு மட்டுமே.

மொழி பிரச்சினையை மேலும் சிக்கலாக்குகிறது. NBRO மதிப்பீட்டு அறிக்கைகள் சிங்களத்தில் மட்டுமே வெளியிடப்படுகின்றன, பல குடியிருப்பாளர்கள் படிக்க முடியாத மொழி இது. இதன் விளைவாக, குடும்பங்கள் முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ளாத தொழில்நுட்ப வழிமுறைகளைப் பின்பற்ற வேண்டும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.

மழைப்பொழிவு 55 மில்லிமீட்டருக்கு மேல் இருந்தால், குடியிருப்பாளர்களை வெளியேறுமாறு அதிகாரிகள் அறிவுறுத்தியுள்ளனர். ஆனால் குடியிருப்பாளர்கள் நடைமுறை கேள்விகளைக் கேட்கிறார்கள்: மழைப்பொழிவை எவ்வாறு அளவிடுவது என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது? இரவில் கனமழை பெய்தால் அவர்கள் எங்கு செல்ல வேண்டும்? ஏதாவது தவறு நடந்தால் யார் பொறுப்பு? இந்தக் கேள்விகளுக்கு இன்னும் பதிலளிக்கப்படவில்லை.

ஓரங்கட்டப்பட்டவர்களில் ஓரங்கட்டப்பட்டவர்கள்

இந்த யதார்த்தங்கள், வியாழக்கிழமை (22) நடைபெற்ற ஒரு வட்டமேசை கலந்துரையாடலின் பின்னணியில் அமைந்தன. இந்தக் கலந்துரையாடல் மாற்றுக் கொள்கைகளுக்கான மையத்தால் (CPA) கூட்டப்பட்டது. தோட்டத் துறைப் பிரச்சினைகளில் நீண்டகாலமாக ஈடுபட்டுள்ள வழக்கறிஞர்கள், ஆராய்ச்சியாளர்கள், ஆர்வலர்கள் மற்றும் அரசியல் பிரதிநிதிகளை ஒன்றிணைத்தது.

கலந்துரையாடலைத் தொடங்கி வைத்துப் பேசிய CPA ஆராய்ச்சியாளரும் வழக்கறிஞருமான பவானி பொன்சேகா, இந்த அமைப்பு ஆரம்பத்தில் சூறாவளி டிட்வாவை பரந்த மனித உரிமைகள் பார்வையில் ஆராய்ந்ததாகவும், ஆனால் விரைவில் மலையக தமிழ் சமூகத்தின் மீது கூர்மையான கவனம் செலுத்த வேண்டியதன் அவசியத்தை உணர்ந்ததாகவும் கூறினார்.

"டிசம்பரில், சூறாவளிக்குப் பிறகு, நாங்கள் மீட்பு மற்றும் பொதுவாக மனித உரிமைகள் பற்றி விவாதிக்கத் தொடங்கினோம்," என்று பொன்சேகா கூறினார். "ஆனால் கூடுதல் தகவல்கள் வெளிவந்தவுடன், தோட்ட சமூகம் தாக்கத்தை மிகவும் வித்தியாசமாக அனுபவித்து வருவது தெளிவாகியது."

கொழும்பில் கொள்கை விவாதங்களுக்கும் தோட்டப் பகுதிகளில் வாழும் யதார்த்தங்களுக்கும் இடையிலான சமத்துவம் என்ற பாசாங்கு எஞ்சியிருப்பதை சூறாவளி அகற்றிவிட்டது என்று பொன்சேகா வாதிட்டார். நில உரிமைகள், மொழி உரிமைகள் மற்றும் சேவைகளுக்கான அணுகல் ஆகியவற்றில் CPA இன் நீண்டகால கவனம், டிட்வாவுக்குப் பிறகு கூர்மையாக ஒன்றிணைந்ததாக அவர் குறிப்பிட்டார்.

"தமிழ் மொழியில் தகவல்களைப் பெறுவதற்கு மக்களுக்கு அனுமதி மறுக்கப்பட்டதையும் நாங்கள் கண்டோம், அதிகாரப்பூர்வ ஆவணங்கள் சிங்களத்தில் மட்டுமே தொடர்ந்து வழங்கப்படுகின்றன. அது ஒரு அடிப்படை உரிமைகள் பிரச்சினை." 

தொழிலாளர் தொடர்பான கவலைகளையும் அவர் எடுத்துரைத்தார், பல தொழிலாளர்கள் ஆபத்தான சூழ்நிலைகளில் மீண்டும் பணியைத் தொடங்குவார்கள் அல்லது தினசரி ஊதியத்தை இழக்கும் அபாயம் உள்ளது என்று குறிப்பிட்டார். "அத்தியாவசிய சேவைகள் ஆணையர் ஜெனரல் இருந்தாலும், உயிர்வாழும் தேவைகள் மற்றும் நீண்டகால பாதுகாப்பு இரண்டையும் நிவர்த்தி செய்வதில் கடுமையான தோல்விகள் உள்ளன," என்று அவர் கூறினார்.

'நாங்கள் செலவழிக்கத்தக்கவர்களாகக் கருதப்படுகிறோம்'

ஊவா சக்தி அறக்கட்டளையின் நிர்வாக இயக்குனர் நடேசன் சுரேஷ் கூறுகையில், தித்வா புயல், தோட்ட சமூகத்தினர் தனித்தனி மக்களாக நடத்தப்படுவதை நீண்டகாலமாக அனுபவித்து வரும் அனுபவத்தை வலுப்படுத்தியுள்ளது. "மலையகத் தமிழர்கள் என்ற நமது அடையாளம் முக்கியமானது," என்று அவர் கூறினார். "ஆனால் மாநிலத்திற்குள், நாம் இன்னும் சம உரிமைகளைக் கொண்ட குடிமக்களாக அல்ல, தனி 'தோட்ட சமூகமாக' பார்க்கப்படுகிறோம்."

பதுளை மாவட்டம் முழுவதும் பரவலான உள்கட்டமைப்பு புறக்கணிப்பை சுரேஷ் விவரித்தார், அங்கு 11 பிராந்திய தோட்ட நிறுவனங்கள் (RPCs) 247 பிரிவுகளை மேற்பார்வையிடுகின்றன. ஆரம்ப எச்சரிக்கை அமைப்புகள் உட்பட அடிப்படை பேரிடர் தயார்நிலை நடவடிக்கைகள் எதுவும் இல்லை என்று அவர் கூறினார்.

சுமார் 300 குடும்பங்கள் வசிக்கும் நாவலவத்தாவில், மீட்புக் குழுவினரால் குடியிருப்பாளர்களை அடைய முடியாத அளவுக்கு அணுகல் சாலைகள் மோசமடைந்துள்ளன. சூறாவளியின் போது ஒரே குடும்பத்தைச் சேர்ந்த ஆறு பேர் இறந்த மதுல்சிமாவில், அக்கம்பக்கத்தினர் காக்கைக் கம்பிகள் மற்றும் மாமோட்டிகளைப் பயன்படுத்தி மீட்புப் பணிகளை மேற்கொண்டனர். "தோட்ட நிறுவனம் ஒரு பேக்ஹோ இயந்திரத்தைக் கூட வழங்கவில்லை," என்று சுரேஷ் குற்றம் சாட்டினார்.

பல மாதங்கள் கழித்தும், நிச்சயமற்ற தன்மை தொடர்கிறது. "மக்களுக்கு வாக்குறுதியளிக்கப்பட்ட ரூ. 25,000 இழப்பீடு கிடைக்குமா என்று தெரியவில்லை. தங்கள் குழந்தைகளின் பள்ளிப்படிப்புக்கு என்ன நடக்கும் என்று அவர்களுக்குத் தெரியவில்லை," என்று அவர் கூறினார்.

நிலப் பற்றாக்குறை குறித்த கூற்றுக்களை அவர் நிராகரித்தார், பல தலைமுறைகளாக குடும்பங்கள் கண்ணியம் இல்லாமல் லயன் அறைகளில் வசித்து வருவதாக வாதிட்டார். செங்குத்து வீடுகள் அல்லது 'தலைகீழான' லயன் அறைகளுக்கான திட்டங்கள் தொடர்ந்து நிராகரிக்கப்பட்டு வருவதாக அவர் கூறினார். "மக்கள் தற்காலிக தங்குமிடங்களை அடுக்கி வைப்பதை விட, குறைந்தது 10 பேர்ச்சஸ் நிலத்துடன் நிரந்தர வீடுகளை விரும்புகிறார்கள்."

மஸ்கெலியாவிலிருந்து பேசிய செயற்பாட்டாளர் கணேசலிங்கம் கணேஷ், நிலக் கோரிக்கைகள் பாதுகாப்பிற்கு முன்னுரிமை அளிக்க வேண்டும் என்று வலியுறுத்தினார். 1972, 1982, 2014 ஆம் ஆண்டுகளில் ஏற்பட்ட நிலச்சரிவுகளையும், முழு லைன்-ரூம் குடியிருப்புகளும் புதைக்கப்பட்ட மீரியபெத்த சோகத்தையும் அவர் நினைவு கூர்ந்தார்.

"மக்கள் தொடர்ந்து முகாம்கள், பள்ளிகள் மற்றும் தங்குமிடங்களுக்கு இடையில் மாற்றப்படுகிறார்கள்," என்று அவர் கூறினார். "இந்தப் பேரழிவு மக்களைத் தள்ளிவிடப் பயன்படுத்தப்படுகிறது, பிரச்சினையைத் தீர்க்க அல்ல."

முறையான முகவரிகள் இல்லாத குடும்பங்கள் எவ்வாறு நலத்திட்டங்கள் மற்றும் அடிப்படை சேவைகளிலிருந்து விலக்கி வைக்கப்பட்டன என்பதை கணேஷ் விவரித்தார். பாதுகாப்பான பகுதிகளில் குடியேற முயற்சிக்கும் குடும்பங்களுக்கு அழுத்தம் கொடுக்க காவல்துறையைப் பயன்படுத்துவது குறித்தும் அவர் கவலை தெரிவித்தார். "எங்களுக்கு நிரந்தர தீர்வுகள் தேவை, கூடாரங்கள் அல்ல," என்று அவர் கூறினார்.

பல சிக்கல்கள், ஒரு முக்கிய பிரச்சினை

வழக்கறிஞர், ஆர்வலர் மற்றும் மலையக மறுகட்டமைப்புக்கான சிவில் கூட்டு (CCMR) ஒருங்கிணைப்பாளர் கௌதமன் பாலச்சந்திரன் மீட்புக்கு ஐந்து முக்கிய தடைகளை அடையாளம் கண்டார்.

முதலாவது, தொடர்பு என்று அவர் கூறினார். "மக்களுக்கு என்ன உதவி கிடைக்கும் என்பது அல்லது செயல்முறை என்ன என்பது தெரியாது."

இரண்டாவதாக, அரசு நீண்டகாலமாக தோட்ட நிறுவனங்களுக்குப் பொறுப்பை துணை ஒப்பந்த முறையில் வழங்கி, குடிமக்களுக்கு நேரடியாக சேவை செய்யும் அதன் சொந்த திறனை அரித்துவிடும். மூன்றாவதாக, தகுதி அளவுகோல்கள் இறுக்கமாகவே உள்ளன, முறைசாரா தொழிலாளர்கள் மற்றும் முறையான ஆவணங்கள் இல்லாதவர்களைத் தவிர்த்து. நான்காவதாக, தோட்ட நிறுவனங்கள் உள்கட்டமைப்பில் லாபத்தை மீண்டும் முதலீடு செய்யத் தவறிவிட்டன. 

"இருப்பினும், அடிப்படைப் பிரச்சினை நிலம்தான்," என்று பாலச்சந்திரன் கூறினார். "அரசாங்கமும் நிறுவனங்களும் உரிமை பற்றிய கேள்வியைத் தவிர்க்கின்றன."

நிலப் பாதுகாப்பின்மை எவ்வாறு குடும்பங்களை இழப்பீட்டுத் திட்டங்களிலிருந்து நேரடியாக விலக்கியது என்பதை CCMR இன் அந்தோணி ஜேசுதாசன் எடுத்துரைத்தார். நிலப் பத்திரங்கள் இல்லாததால் ரூ. 5 மில்லியன் வீட்டு இழப்பீடு வழங்குவதில் உள்ள சிரமங்களை பெருந்தோட்ட அமைச்சர் சமந்த வித்யாரத்ன ஒப்புக்கொண்டதாக அவர் கூறினார்.

ஆயினும்கூட, பல குடும்பங்கள் ஊழியர்களின் வருங்கால வைப்பு நிதி சேமிப்பு அல்லது வெளிநாட்டு வருமானத்தைப் பயன்படுத்தி வீடுகளைக் கட்டியதாக ஜேசுதாசன் குறிப்பிட்டார்.

CPA ஆராய்ச்சியாளரும் CCMR இணை ஒருங்கிணைப்பாளருமான செல்வராஜர் ராஜசேகர், நீண்டகாலமாக தீர்க்கப்படாத வழக்குகள் குறித்தும் கவனத்தை ஈர்த்தார். 20 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு நிலச்சரிவுகளால் பாதிக்கப்பட்ட சில குடும்பங்களுக்கு நிரந்தர வீடுகளை மீண்டும் கட்டுவதற்கான உதவி இன்னும் கிடைக்கவில்லை என்று குறிப்பிட்டார். ஹுலந்தாவா போன்ற தோட்டங்களில், குடியிருப்பாளர்கள் முத்திரைகள் கொண்ட முறைசாரா ஆவணங்களை மட்டுமே வைத்திருந்தனர், ஆனால் அதிகாரப்பூர்வ கையொப்பங்கள் எதுவும் இல்லை, இதனால் அவர்கள் நிரந்தர சட்ட நிச்சயமற்ற நிலையில் உள்ளனர்.

தோட்ட நிறுவனங்களுக்குச் சொந்தமான நிலத்தில் வீடுகள் இருப்பதால், மின்சாரம் மற்றும் நீர் இணைப்புகள் போன்ற அடிப்படை சேவைகளுக்கு கூட குடியிருப்பாளர்கள் பெரும்பாலும் அனுமதி பெற வேண்டியிருந்தது என்று ராஜசேகர் கூறினார். "நிலப் பாதுகாப்பு இல்லாதது நேரடியாக பாதிப்புக்கு வழிவகுக்கிறது," என்று அவர் கூறினார்.

'இரண்டு எஜமானர்களின்' கீழ் வாழ்வது

விவாதத்திலிருந்து வெளிப்பட்ட மிகவும் குறிப்பிடத்தக்க அவதானிப்புகளில் ஒன்று, தோட்ட சமூகங்கள் 'இரண்டு எஜமானர்களின்' கீழ் வாழ்கின்றன - அரசு மற்றும் எஸ்டேட் மேலாண்மை - என்பது பற்றிய விவரிப்பு ஆகும்.

தோட்டங்களில் உரிமை மற்றும் உற்பத்தி முறைகள் காலப்போக்கில் மாறிவிட்டாலும், வாழ்க்கை நிலைமைகள் தோட்ட நிர்வாகத்தின் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் உறுதியாக இருந்தன என்று ஆர்வலர் விஜயகௌரி பழனியப்பன் விளக்கினார். வீட்டுவசதி, அணுகல் சாலைகள், சுகாதாரம் மற்றும் மின்சாரம் அல்லது நீர் இணைப்புகளை நிறுவுவதற்கான அனுமதி கூட பெரும்பாலும் தோட்ட நிறுவனங்களின் ஒப்புதல் தேவைப்படுகிறது.

"இதனால்தான் மக்கள் தொடர்ந்து சிறைபிடிக்கப்பட்ட தொழிலாளர்களைப் போல நடத்தப்படுகிறார்கள்," என்று அவர் கூறினார். "கோட்பாட்டில் அவர்கள் குடிமக்கள், ஆனால் நடைமுறையில், அவர்களின் வாழ்க்கை தனியார் நிர்வாகத்தால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது."

பேரிடர்களின் போது இந்த இரட்டை அதிகாரம் நேரடி தாக்கங்களை ஏற்படுத்துகிறது. மக்களை வெளியேற்றுதல், இழப்பீடு மற்றும் மறுகட்டமைப்பு குறித்து அரசாங்கம் உத்தரவுகளை பிறப்பித்தாலும், எஸ்டேட் நிறுவனங்கள் நிலத்தை அணுக மறுப்பதாலோ அல்லது அதிகார வரம்பை மறுப்பதாலோ செயல்படுத்தல் அடிக்கடி தடைபடுகிறது.

எந்தவொரு அர்த்தமுள்ள சீர்திருத்தத்திற்கும் வீட்டுவசதி மற்றும் குடியிருப்புகளைப் பிரிப்பது அவசியம் என்று அவர் வாதிட்டார். உள்ளூர் அரசாங்க நிர்வாகத்தின் கீழ் உள்ள கிராமங்களாக தோட்டக் குடியிருப்புகளை அங்கீகரிப்பது, எஸ்டேட் நிர்வாகத்தின் மத்தியஸ்தம் இல்லாமல், குடியிருப்பாளர்கள் நேரடியாக பொது சேவைகளை அணுக அனுமதிக்கும்.

அதுவரை, தோட்ட மக்கள் தொடர்ந்து சாம்பல் நிறப் பகுதியில் இருப்பார்கள் - தொழிலாளர் மற்றும் சட்ட அமலாக்கத்தைப் பொறுத்தவரை மாநில அதிகாரத்திற்கு உட்பட்டவர்கள், ஆனால் உரிமைகள் மற்றும் நலன்புரியைப் பொறுத்தவரை மாநிலப் பாதுகாப்பிலிருந்து விலக்கப்பட்டவர்கள் என்று அவர் எச்சரித்தார்.

 

கண்ணுக்குத் தெரியாத சுமையைச் சுமக்கும் பெண்கள்

டிட்வா சூறாவளியின் பாலின ரீதியான தாக்கம் குறிப்பாக கவனத்தைப் பெற்றது, நிறுவன ரீதியான புறக்கணிப்பு தோட்டப் பகுதிகளில் பெண்களை எவ்வாறு விகிதாசாரமாக பாதிக்கிறது என்பதை பேச்சாளர்கள் எடுத்துக்காட்டினர்.

தோட்டங்களில் பெண்கள் நலனில் கவனம் செலுத்தும் அரசு வழிமுறைகள் கிட்டத்தட்ட முழுமையாக இல்லாதது குறித்து ஆர்வலர் வி. வீரசிங்கம் கவனத்தை ஈர்த்தார். "எந்த தோட்டத்தில் மகளிர் மேம்பாட்டு அதிகாரி இருக்கிறார்?" என்று அவர் கேட்டார், மற்ற துறைகளில் மகளிர் சங்கங்கள் மற்றும் மேம்பாட்டுக் குழுக்கள் வழக்கமாக நிறுவப்பட்டாலும், தோட்டப் பகுதிகள் விலக்கப்பட்டே இருந்தன என்பதைக் குறிப்பிட்டார்.

இந்த இல்லாமை நேரடி விளைவுகளை ஏற்படுத்தியது என்று அவர் கூறினார். நிறுவன அணுகல் இல்லாமல், வீட்டு வன்முறை, வாழ்வாதார இழப்பு அல்லது சுகாதார நெருக்கடிகளை எதிர்கொள்ளும்போது எஸ்டேட் பெண்கள் மிகக் குறைந்த வழியைக் கொண்டுள்ளனர். "பெண்கள் அமைதியாக சகித்துக்கொள்ள வேண்டும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது," என்று அவர் கூறினார்.

குறிப்பாக, லைன் அறைகள் மற்றும் தங்குமிடங்கள் இரண்டிலும் சுகாதார வசதிகள் இல்லாததை வீரசிங்கம் விமர்சித்தார், இது அடிப்படை கண்ணியத்தை மீறுவதாக விவரித்தார். அரசியல் சொல்லாட்சிகள் பெரும்பாலும் வளர்ச்சி இலக்குகளில் கவனம் செலுத்துகின்றன, அதே நேரத்தில் தோட்டங்களில் உள்ள பல பெண்கள் இன்னும் கழிப்பறை வசதி இல்லாததால், அவர்கள் தினமும் பாதுகாப்பற்ற மற்றும் கண்ணியமற்ற சூழ்நிலைகளில் செல்ல வேண்டிய கட்டாயத்தில் உள்ளனர் என்ற உண்மையைப் புறக்கணிப்பதாக அவர் கூறினார்.

வீட்டு நிலைமைகள் இந்த அபாயங்களை மேலும் அதிகரிக்கின்றன. பல லைன் அறைகள், கட்டமைப்பு ரீதியாக மோசமாக இருந்தன, விரிசல் சுவர்கள், உடைந்த கதவுகள் மற்றும் பாதுகாப்பற்ற தளவமைப்புகளுடன் இருந்தன என்று அவர் கூறினார். பெண்கள், குழந்தைகள் மற்றும் முதியவர்கள் தொடர்ந்து அச்சுறுத்தலின் கீழ் வாழ்கின்றனர், குறிப்பாக கனமழையின் போது. "இது வீட்டுவசதி அல்ல," என்று வீரசிங்கம் கூறினார். "இது ஆபத்தான சூழ்நிலையில் உயிர்வாழ்வது."

உள்கட்டமைப்புக்கு அப்பால், பிரதிநிதித்துவத்தின் அவசியத்தை அவர் வலியுறுத்தினார். முடிவெடுக்கும் செயல்முறைகளில் அவர்களின் நேரடி ஈடுபாடு இல்லாமல், எஸ்டேட் பெண்கள் எதிர்கொள்ளும் யதார்த்தங்களை முழுமையாகப் புரிந்து கொள்ளவோ ​​அல்லது நிவர்த்தி செய்யவோ முடியாது என்று அவர் வாதிட்டார். ஜனாதிபதி பணிக்குழுக்கள் மற்றும் கொள்கை அமைப்புகளில் பெண்களின் பிரதிநிதித்துவத்திற்கு அழைப்பு விடுத்த அவர், அத்தகைய உள்ளடக்கம் இல்லாமல், கொள்கைகள் பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகளின் குறிப்பிட்ட தேவைகளை தொடர்ந்து கவனிக்காமல் போகும் என்று எச்சரித்தார்.

வரவிருக்கும் க.பொ.த சாதாரண தரப் பரீட்சை குறித்தும் ராஜசேகர் கவலை தெரிவித்தார்: “மக்கள் இன்னும் தங்குமிடங்களில் உள்ளனர். அவர்களுக்குச் செல்ல எங்கும் இல்லை. இந்த விஷயத்தில் கவனம் செலுத்தப்படவில்லை. அவர்களை வேறு இடத்திற்கு மாற்றச் சொல்கிறார்கள், ஆனால் பேருந்துகள் எங்கே, போக்குவரத்து எங்கே? குழந்தைகளை வேறு பள்ளிகளுக்குச் செல்லச் சொல்கிறார்கள், ஆனால் பேருந்துகள் இல்லாதபோது குடும்பங்கள் எப்படி முச்சக்கர வண்டிகளை வாங்க முடியும்?”

அரசியல் கண்ணோட்டங்கள்

வீடுகளை இழந்த குடும்பங்களுக்கு ரூ.25,000 உடனடி நிவாரணம் மற்றும் ரூ.5 மில்லியன் வரை வீட்டு இழப்பீடு ஆகியவற்றை ஜனாதிபதி அறிவித்திருந்தாலும், பிரதேச மற்றும் தோட்ட மட்டத்தில் செயல்படுத்துவதில் முரண்பாடுகள் இருப்பதாக நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் (எம்.பி.) மனோ கணேசன் சுட்டிக்காட்டினார்.

அனுராதபுரம் போன்ற மாவட்டங்கள் நிலம் மற்றும் முழு வீட்டு இழப்பீட்டை ஏன் வழங்க முடிந்தது, அதே நேரத்தில் நுவரெலியா, பதுளை மற்றும் மாத்தளை போன்ற பெருந்தோட்ட மாவட்டங்களில் இதே போன்ற உதவி கிடைக்கவில்லை என்று கணேசன் கேள்வி எழுப்பினார். "இந்த ஏற்றத்தாழ்வு தற்செயலானது அல்ல," என்று அவர் கூறினார், இது நிர்வாக முடிவெடுப்பதில் பொதிந்துள்ள கட்டமைப்பு பாகுபாட்டின் ஒரு வடிவம் என்று விவரித்தார்.

தோட்டப் பகுதிகளில் பொதுவாகக் காணப்படும் முறைசாரா வாழ்வாதாரங்களை நிவாரண கட்டமைப்புகள் எவ்வாறு கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ளத் தவறிவிட்டன என்பதையும் அவர் எடுத்துரைத்தார். சூறாவளியைத் தொடர்ந்து வருமானத்தை இழந்த காய்கறி வியாபாரிகள், தெரு வியாபாரிகள் மற்றும் சிறு அளவிலான விற்பனையாளர்கள் ஆகியோரைச் சேர்க்குமாறு பலமுறை முறையீடுகள் செய்யப்பட்ட போதிலும், அவர்கள் பெரும்பாலும் இழப்பீட்டுத் திட்டங்களிலிருந்து விலக்கப்பட்டுள்ளனர். "அறிவுறுத்தல்கள் மேலே கொடுக்கப்படலாம்," என்று கணேசன் கூறினார். "ஆனால் அவை பிரதேச செயலகங்களை அடைவதில்லை."

மலைய்யா சமூகத்தினர், தொடர்ந்து அடுக்குமாடி குடியிருப்பு மாதிரிகளை நிராகரித்து வருவதாகவும், நில இணைப்புடன் கூடிய தனிப்பட்ட வீடுகள் கண்ணியம், பாதுகாப்பு மற்றும் சமூக ஸ்திரத்தன்மைக்கு அவசியம் என்று வாதிட்டு வருவதாகவும் அவர் குறிப்பிட்டார். முந்தைய பல வீட்டுவசதி முயற்சிகள் பாதியிலேயே நின்றுபோனதால், நூற்றுக்கணக்கான முழுமையடையாத வீடுகள் தோட்டப் பகுதிகளில் சிதறிக்கிடந்தன. 

தோட்டப்புற வீட்டுவசதிக்கு இந்தியாவின் தொடர்ச்சியான ஆதரவை ஒப்புக்கொண்ட கணேசன், முதன்மை பொறுப்பு இலங்கை அரசிடம் உள்ளது என்பதை வலியுறுத்தினார். "நாங்கள் இலங்கை குடிமக்கள்," என்று அவர் கூறினார். "இதை வெளிப்புற அல்லது தொண்டு கடமையாகக் கருத முடியாது."

பாராளுமன்ற உறுப்பினர் ஜீவன் தொண்டமான், பிரச்சினையின் "அரசியல் எளிமைப்படுத்தல்" என்று அவர் அழைத்ததற்கு எதிராக எச்சரித்த அதே வேளையில், நெருக்கடியின் மையத்தில் நில உரிமைகளை வைத்தார். சுமார் 150,000 தோட்டக் குடும்பங்களுக்கு 10 பேர்ச் நிலத்தை வழங்குவதற்கு சுமார் 3,900 ஹெக்டேர் தேவைப்படும் என்று அவர் மதிப்பிட்டார்.

நில அளவை செய்து, நில உறுதிகளை வழங்குவதற்காக ரூ. 5 பில்லியன் ஒதுக்கப்பட்டிருந்தாலும், ஒரு பத்திரத்திற்கு ரூ. 25,000–28,000 என மதிப்பிடப்பட்ட செலவில், முன்னேற்றம் தேக்கமடைந்துள்ளதாக தொண்டமான் கூறினார். தோட்ட நில உரிமைகள் குறித்த முன்மொழியப்பட்ட ஜப்பான் சர்வதேச ஒத்துழைப்பு நிறுவனம் (JICA) ஆய்வு நிறுத்தப்பட்டதாகவும், இது சான்றுகள் சார்ந்த சீர்திருத்தத்தை மேலும் தாமதப்படுத்துவதாகவும் அவர் கூறினார்.

வீட்டுச் செலவுகள் குறித்து, தொண்டமான் நம்பத்தகாத எதிர்பார்ப்புகளுக்கு எதிராக எச்சரித்தார். ஒரு யூனிட்டுக்கு ரூ. 2.8 மில்லியன் என மதிப்பிடப்பட்ட நிலையில், 150,000 குடும்பங்களுக்கு வீடுகளை வழங்குவதற்கு சுமார் ரூ. 420 பில்லியன் தேவைப்படும், இது மாநிலத்தின் நிதித் திறனை விட மிகவும் அதிகமாகும், குறிப்பாக 2028 இல் கடன் திருப்பிச் செலுத்துதல் மீண்டும் தொடங்கும் போது. தோட்ட உள்கட்டமைப்பு அமைச்சகம் ஆண்டுதோறும் ரூ. 3–4 பில்லியனை மட்டுமே பெறுவதால், குறுகிய கால அரசியல் வாக்குறுதிகள் மூலம் பெரிய அளவிலான வீட்டுவசதி விநியோகத்தை அடைய முடியாது என்று அவர் கூறினார்.

அர்த்தமுள்ள செயலை உறுதி செய்தல் 

இதற்கிடையில், CPA நடத்திய கலந்துரையாடலில் பேசிய, சுதந்திரமான மற்றும் நியாயமான தேர்தல்களுக்கான மக்கள் நடவடிக்கை (PAFFREL) நிர்வாக இயக்குநரும், பாதிக்கப்பட்ட சமூகங்களுக்கு உதவுவதற்காக அரசாங்கத்தால் நியமிக்கப்பட்ட இலங்கையை மீண்டும் கட்டியெழுப்புவதற்கான பணிக்குழுவின் உறுப்பினருமான ரோஹண ஹெட்டியாராச்சி, எழுப்பப்பட்ட கவலைகளுடன் உடன்படுவதாகக் கூறினார்.

"இருப்பினும், நான் ஒரு அரசியல் பிரதிநிதி அல்ல என்பதை நான் தெளிவுபடுத்த வேண்டும். சிவில் சமூகத்தைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவதற்காக நான் பணிக்குழுவில் நியமிக்கப்பட்டேன். இந்தக் கவலைகள் செல்லுபடியாகும். நாங்கள் ஏற்கனவே அவற்றைப் பற்றிப் பேசியுள்ளோம், மேலும் வரும் நாட்களில் பாதிக்கப்பட்ட பகுதிகளுக்குச் சென்று கள யதார்த்தங்களைப் பற்றிய தெளிவான படத்தைப் பெற திட்டமிட்டுள்ளோம்."

தேசிய மக்கள் சக்தி (NPP) அரசாங்கமும் பிரதான எதிர்க்கட்சியான சமகி ஜன பலவேகயவும் (SJB) மலையக சமூகத்திற்கான கொள்கை உறுதிமொழிகளை வெளிப்படுத்தியுள்ளன. தேசிய மக்கள் சக்தி அதன் ஹட்டன் பிரகடனத்தைக் கொண்டுள்ளது, அதே நேரத்தில் SJB அதன் தேர்தல் அறிக்கையில் மலையக சமூகத்தின் நல்வாழ்வைக் குறிப்பிட்டுள்ளது. கூடுதலாக, 2024 ஜனாதிபதித் தேர்தலுக்கு முன்னதாக, அப்போதைய அரசாங்கம் 2024 செப்டம்பரில் மலையக சாசனத்தை அறிமுகப்படுத்தும் வர்த்தமானி அறிவிப்பை வெளியிட்டது, இது இலங்கையின் சமூக-பொருளாதார கட்டமைப்பில் சமூகத்தை முழுமையாக ஒருங்கிணைக்க எளிதாக்குவதை நோக்கமாகக் கொண்டது.

இருப்பினும், தித்வா சூறாவளியின் விளைவுகள், புழக்கத்தில் உள்ள அறிக்கைகள் மற்றும் மாநிலக் கொள்கை ஆவணங்களின் எண்ணிக்கையைப் பொருட்படுத்தாமல், மலையக மக்களின் நல்வாழ்வுக்காக மிகக் குறைவானவை மட்டுமே அர்த்தமுள்ள மாற்றமாக மாற்றப்பட்டுள்ளன என்பதைத் தெளிவுபடுத்தியுள்ளன. கொள்கை அறிவிப்புகளை விட அதிகமானவற்றை இந்த தருணம் கோருகிறது. செயல்படுத்தலுக்குத் திரும்பவும், தேர்தல் உறுதிமொழிகளை மதிக்கவும், நீண்டகாலமாக வாக்குறுதியளிக்கப்பட்ட வார்த்தைகளை யதார்த்தமாக மாற்றவும் இது நேரம்.