இலங்கையின் பொருளாதாரம் மீண்டு வருகிறது, ஆனால் அதன் குடும்பங்கள் மீளவில்லை.
வெள்ளிக்கிழமை, 2 அக்டோபர் 2026
2026 ஆம் ஆண்டின் இரண்டாவது காலாண்டில் இலங்கையின் பொருளாதாரம் 4.2% வளர்ச்சி அடைந்துள்ளதாக மக்கள்தொகைக் கணக்கெடுப்பு மற்றும் புள்ளிவிவரத் திணைக்களம் சமீபத்தில் அறிவித்துள்ளது. இது விரும்பப்படும் ஐந்து சதவீத மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி வளர்ச்சி இலக்கிற்குக் குறைவாக இருந்தாலும், 2022 ஆம் ஆண்டின் நெருக்கடிக்குப் பிறகு இலங்கையின் பொருளாதார மீட்சியானது, நாட்டின் அண்மைக்கால வரலாற்றில் மிக முக்கியமான திருப்புமுனைகளில் ஒன்றாகும்.
2026 ஆம் ஆண்டில், பணவீக்கம் மிதமான எட்டு சதவீதமாகவும், அந்நியச் செலாவணிக் கையிருப்பு ஏழு பில்லியன் டாலர்களாக வலுப்பெற்றும், வெளிநாட்டிலிருந்து அனுப்பப்படும் பணம் இருபது சதவீத வளர்ச்சியைக் காட்டும் வகையில் அதிகரித்தும், மத்திய கிழக்கு நெருக்கடியின் காரணமாக இந்த ஆண்டு சுற்றுலாத்துறை மீண்டு வந்திருந்தாலும் வளர்ச்சி குன்றியும், ஏற்றுமதி எட்டு சதவீதத்திற்கும் மேலாக வளர்ந்தும் வருவதை நாம் காண்கிறோம். பேரியல் கண்ணோட்டத்தில் இது ஒரு மகிழ்ச்சியான கதை என்பதை ஏற்றுக்கொள்வோம்.
பெரும்பாலான பேரியல் பொருளாதாரக் குறிகாட்டிகளின்படி, இலங்கை நெருக்கடி மேலாண்மையிலிருந்து நிலைப்படுத்தலுக்கு வெற்றிகரமாக நகர்ந்துள்ளது. ஆயினும், ஒரு முக்கியமான கேள்விக்கு இன்னும் விடை கிடைக்கவில்லை: பொருளாதார நிலைப்படுத்தல் குடும்பங்களின் செழிப்பாக மாறியுள்ளதா?
பெப்பர்க்யூப் கன்சல்டன்ட்ஸ் நிறுவனத்தின் சமீபத்திய தரவுகள், இதற்கான பதில் பெரும்பாலும் இல்லை என்றே சுட்டிக்காட்டுகின்றன. ஒட்டுமொத்தமாக ஆய்வு செய்யும்போது, பெப்பர்க்யூப் சேமிப்பு நாட்டம் குறியீடு, நுகர்வோர் பொருட்கள் சில்லறை வர்த்தகத் தணிக்கை, வாழ்க்கைச் செலவுக் கண்காணிப்பான் மற்றும் பொருளாதாரம் மற்றும் வளர்ச்சிக் கண்காணிப்பான் ஆகியவை இலங்கை குடும்பங்கள் கடுமையான சவால்களை எதிர்கொள்கின்றன என்ற மிகவும் சீரான சித்திரத்தை அளிக்கின்றன. குடும்பங்களின் நிதிநிலை நிலையற்றதாகவே உள்ளது, நுகர்வோர் நம்பிக்கை பலவீனமாகவே இருக்கிறது, மேலும் செலவிடும் நடத்தை நம்பிக்கையை விட எச்சரிக்கையையே தொடர்ந்து பிரதிபலிக்கிறது. இலங்கை பொருளாதார நிலைத்தன்மையை அடைந்துள்ளது, ஆனால் குடும்பங்களின் மீட்சி பின்தங்கியுள்ளது என்பதே உருவாகிவரும் யதார்த்தமாகும்.
'சேமிப்பு இடைவெளி' கதையைச் சொல்கிறது.
பெப்பர்க்யூப் சேமிப்பு நாட்டம் குறியீடானது, இலங்கையர்களில் எத்தனை சதவீதத்தினரின் மாத வருமானம் மாதச் செலவை விட அதிகமாக உள்ளது என்பதை அளவிடுகிறது. ஜூன் 2026-ல், இந்தக் குறியீடு 25 ஆக இருந்தது. அதாவது, நான்கு இலங்கையர்களில் ஒருவர் மட்டுமே ஒவ்வொரு மாதமும் செலவிடுவதை விட அதிகமாக சம்பாதிக்கிறார். இதற்கு மாறாக, 75% குடும்பங்கள் தங்கள் வருமானத்திற்கு சமமாகவோ அல்லது அதை விட அதிகமாகவோ செலவிடுகின்றன. இதனால் சேமிப்பு, முதலீடு அல்லது நிதிப் பாதுகாப்புக்கு குறைந்த வாய்ப்பே உள்ளது. முதல் பார்வையில், இது ஒரு முன்னேற்றமாகத் தோன்றுகிறது.
இந்தத் தரவுகள் திகைப்பூட்டுவதாக இருந்தாலும், கவனிக்க வேண்டிய ஒரு விஷயம் என்னவென்றால், 2022-ல் பொருளாதார நெருக்கடியின் உச்சத்தில், இந்தக் குறியீடு 5 என்ற வரலாறு காணாத குறைந்த நிலைக்குச் சரிந்தது. இது ஏறக்குறைய முழு மக்களும் நிதி ரீதியாகப் போராடிக்கொண்டிருந்ததைக் குறிக்கிறது. ஆனால் அதன்பிறகு, இது வியத்தகு முறையில் மீண்டு, 49% மக்களின் வருமானம் மாதச் செலவை விட அதிகமாக இருக்கும் என்ற வரலாறு காணாத உயர் நிலையை எட்டியது. ஆனால் வருந்தத்தக்க வகையில், இந்த எண்ணிக்கை இருபத்தைந்து சதவீதமாக வீழ்ச்சியடைந்துள்ளது. இதனால்தான் கடன் அட்டைப் பயனர்களில் பதினைந்து சதவீதம் பேர் மட்டுமே முழு கடன் அட்டை கட்டணத்தையும் செலுத்துகிறார்கள். இது ஒரு தேசமாக நாம் எதிர்கொள்ள வேண்டிய யதார்த்தம்.
இதனால்தான், ஒரு நாட்டில் உள்ள ஐஎம்எஃப் திட்டங்கள் மனிதர்களுக்கு நன்மையை விட தீமையையே அதிகம் விளைவிக்கின்றன என்று சிலர் வாதிடுகின்றனர்.
குடும்பங்களின் மீட்சி நிலையற்றதாகவே உள்ளது.
சேமிப்புத் தரவுகளின் முக்கியத்துவம் தனிநபர் நிதிக்கு அப்பாற்பட்டது. சேமிப்புத் திறன் என்பது குடும்பங்களின் மீள்திறனுக்கான மிக வலிமையான குறிகாட்டிகளில் ஒன்றாகும். சேமிப்பு உள்ள குடும்பங்கள் எதிர்பாராத மருத்துவச் செலவுகளைச் சமாளிக்கவும், கல்வியில் முதலீடு செய்யவும், வீட்டு வசதிகளை மேம்படுத்தவும், பொருளாதார அதிர்ச்சிகளுக்குத் தயாராகவும் முடியும். பேரியல் பொருளாதாரக் குறிகாட்டிகள் என்ன கூறினாலும், சேமிப்பு இல்லாத குடும்பங்கள் பாதிக்கப்படக்கூடியவையாகவே இருக்கின்றன. தற்போதைய குறியீட்டின்படி, இலங்கைக் குடும்பங்களில் கிட்டத்தட்ட 75% கடுமையான நிதி நெருக்கடிகளுக்குள் தொடர்ந்து வாழ்ந்து வருகின்றன. பரந்த அளவிலான மீட்சி குறித்த கூற்றை பல நுகர்வோர் ஏன் நம்பவில்லை என்பதை இது விளக்க உதவுகிறது. குடும்பங்கள் பொருளாதாரத்தை மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி வளர்ச்சி விகிதங்கள், அந்நியச் செலாவணிக் கையிருப்பு அல்லது நிதிக் குறிகாட்டிகள் மூலம் மதிப்பிடுவதில்லை. மளிகைப் பொருட்கள் கட்டணங்கள், பள்ளிக் கல்விக் கட்டணங்கள், பயன்பாட்டுக் கட்டணங்கள் மற்றும் போக்குவரத்துச் செலவுகள் போன்ற அன்றாட அனுபவங்கள் மூலமே அவர்கள் அதை மதிப்பிடுகிறார்கள். பணவீக்கம் கணிசமாகக் குறைந்திருந்தாலும், நெருக்கடிக்கு முந்தைய நிலையை விட விலை நிலைகள் மிக அதிகமாகவே உள்ளன. எனவே, குடும்பங்களின் வரவுசெலவுத் திட்டங்கள் மீதான சுமை கணிசமானதாகவே நீடிக்கிறது.
FMCG-Fast-Moving Consumer Goods-விரைந்து நகரும் நுகர்வுப் பண்டங்கள்- தேவை 7% குறைந்துள்ளது
பெப்பர்க்யூப் FMCG சில்லறை விற்பனைக் கடை தணிக்கை ஜூன், 2026 பதிப்பு, வாங்கும் சக்தி தொடர்ந்து அழுத்தத்தில் உள்ளது என்பதற்கு மேலும் சான்றுகளை வழங்குகிறது. ஜூன் 2026-ல், 39 பிராண்டட் வகைகளில், மே 2026 உடன் ஒப்பிடுகையில் FMCG விற்பனை அளவில் 7% மற்றும் மதிப்பில் 6% சரிந்துள்ளது. இது ஒரு குறிப்பிடத்தக்க சரிவு மற்றும் இதை ஒரு வழக்கமான மாதாந்திர ஏற்ற இறக்கம் என்று புறக்கணிப்பது கடினம்.
மிக முக்கியமாக, மதிப்பை விட அளவு வேகமாகச் சரிந்துள்ளது. இது, நுகர்வோர் குறைந்த விலைகளால் பயனடைவதை விட, குறைவான பொருட்களையே வாங்குகிறார்கள் என்பதைக் காட்டுகிறது. நடைமுறையில், குடும்பங்கள் நிதி நெருக்கடிக்கு ஏற்ப தங்களைச் சரிசெய்துகொள்வதாகத் தெரிகிறது: சிறிய அளவுகளில் வாங்குதல், கொள்முதல்களைத் தாமதப்படுத்துதல், மலிவான மாற்று வழிகளுக்கு மாறுதல், அத்தியாவசியப் பிரிவுகளுக்கு முன்னுரிமை அளித்தல்.
இந்த ஆண்டுக்கான FMCG வளர்ச்சி நேர்மறையாக இருந்தாலும், அளவு வளர்ச்சியை விட மதிப்பு வளர்ச்சி தொடர்ந்து அதிகமாக இருப்பது, நுகர்வு கட்டுப்படுத்தப்பட்டே உள்ளது என்பதைக் காட்டுகிறது. ஆரோக்கியமான நுகர்வோர் சந்தைகளில், வளர்ச்சி பொதுவாக அதிகரிக்கும் அளவுகளால் இயக்கப்படுகிறது. இலங்கையைப் பொறுத்தவரை, வளர்ச்சியின் ஒரு பகுதி நுகர்வோர் தேவையின் குறிப்பிடத்தக்க விரிவாக்கத்தை விட விலை நிர்ணயத்தால் ஆதரிக்கப்படுவதாகத் தெரிகிறது. நுகர்வோர் நுகர்வை அதிகரிப்பதை விட செலவினங்களை நிர்வகிப்பதில் கவனம் செலுத்துகிறார்கள் என்பதை இந்தத் தரவுகள் சுட்டிக்காட்டுகின்றன, இது இலங்கை மக்களின் வாழ்க்கைத் தரத்தைப் பற்றி நிறைய கூறுகிறது.
நுகர்வோர் நம்பிக்கை பிரச்சனை
பொருளாதாரம் குறித்த பொதுமக்களின் கருத்துக்களை ஆராயும்போது, மீட்சிக்கான சவால் இன்னும் தெளிவாகிறது. பெப்பர்க்யூபின் பொருளாதாரம் மற்றும் வளர்ச்சி கண்காணிப்பு அறிக்கையின்படி, பதிலளித்தவர்களில் 44% பேர் கடந்த 12 மாதங்களில் பொருளாதாரம் வீழ்ச்சியடைந்ததாக நம்புகின்றனர், அதே நேரத்தில் 20% பேர் மட்டுமே வளர்ச்சி ஏற்பட்டுள்ளதாக நம்புகின்றனர். எதிர்காலத்தைப் பார்க்கும்போது, நம்பிக்கை பலவீனமாகவே உள்ளது. 39% பேர் அடுத்த 12 மாதங்களில் பொருளாதாரம் மோசமடையும் என்று எதிர்பார்க்கின்றனர், அதேசமயம் 18% பேர் மட்டுமே வளர்ச்சியை எதிர்பார்க்கின்றனர். உள்நாட்டுச் சந்தையில் மட்டுமே வணிகத்தை நடத்தும் இலங்கை பெருநிறுவனங்களுக்கு இது ஒரு நல்ல செய்தி அல்ல.
இதேபோல், எதிர்கால அபிவிருத்தி நடவடிக்கைகள் குறித்து பதிலளித்தவர்களிடம் கேட்கப்பட்டபோது, 40% பேர் அபிவிருத்தித் திட்டங்கள் நிறுத்தப்படும் என்று எதிர்பார்த்தனர், அதேசமயம் 12% பேர் மட்டுமே அபிவிருத்தி வேகம் பெறும் என்று நம்பினர். இந்தக் கண்டுபிடிப்புகள் முக்கியமானவை, ஏனெனில் பொருளாதாரச் செயல்திறன் உண்மையான நிலைமைகளால் மட்டுமல்ல, எதிர்பார்ப்புகளாலும் பாதிக்கப்படுகிறது. நிலைமைகள் மோசமடையும் என்று எதிர்பார்க்கும் நுகர்வோர், விருப்பச் செலவுகளைத் தள்ளிப்போடவும், பெரிய கொள்முதல்களைத் தவிர்க்கவும், சிக்கனமான செலவுப் பழக்கங்களைக் கடைப்பிடிக்கவும் முனைகின்றனர். இது ஒரு சுய-வலுவூட்டும் சுழற்சியை உருவாக்குகிறது, இதில் பலவீனமான நம்பிக்கை தேவையை அடக்குகிறது, இது பரந்த பொருளாதார வேகத்தைக் குறைக்கிறது. அரசாங்கம் இந்தப் பிரச்சினையை ஒரு பொருளாதார ஊக்க நடவடிக்கை மூலம் தீர்க்க வேண்டும், அப்போதுதான் பொருளாதாரத்தை மீண்டும் உயிர்ப்பிக்க முடியும். அனுராதபுரம் மற்றும் யாழ்ப்பாணத்தில் நடைபெறும் பேரணிகளின்படி ஜனாதிபதி மக்களைச் சந்தித்து வருவதால், இத்தகைய பொருளாதார அபிவிருத்தி நமக்குத் தேவைப்படுகிறது.
வாழ்க்கைச் செலவே பிரதான கவலையாக நீடிக்கிறது.
நுகர்வோர் மனநிலை பலவீனமாக இருப்பதற்கான மிக வலுவான விளக்கம், பெப்பர்க்யூபின் வாழ்க்கைச் செலவுக் கண்காணிப்பகத்திலிருந்து கிடைக்கிறது. ஜூன் 2026-ஆம் ஆண்டின் ஆய்வின்படி, 84% இலங்கையர்கள் கடந்த ஆண்டில் தங்கள் வாழ்க்கைச் செலவு அதிகரித்துள்ளதாக நம்புகிறார்கள், அதே சமயம் 1% மட்டுமே அது குறைந்துள்ளதாக நம்புகிறார்கள். இலங்கையின் தனியார் கல்வித் துறையில் காணப்படும் குறைந்த தேவைக்கு இதுவே காரணமாக இருக்கலாம் என்று நான் கருதுகிறேன். பல மாணவர்கள் உயர்நிலைக் கல்வியைத் தவிர்த்து, ஆழமான சிந்தனையுடன் மூளையை வளர்ப்பதற்குச் சிறந்ததல்லாத "அடிப்படைப் படிப்புகள் மற்றும் கூடுதல் பட்டப்படிப்புப் பாதைகளை"த் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர்.
மிக முக்கியமாக, அடுத்த 12 மாதங்களில் வாழ்க்கைச் செலவு மேலும் அதிகரிக்கும் என்று 63% பேர் எதிர்பார்க்கின்றனர்; அதேசமயம், செலவுகள் குறையும் என்று எதிர்பார்ப்பவர்கள் வெறும் 4% மட்டுமே. இது, வாழ்க்கைச் செலவு குறித்த கவலைகள் ஆழமாக வேரூன்றியுள்ளன என்பதைக் காட்டுகிறது. நடத்தை சார்ந்த கண்ணோட்டத்தில், இந்தக் கருத்துக்கள் மிக முக்கியத்துவம் வாய்ந்தவை. அதிகாரப்பூர்வ பணவீக்கப் புள்ளிவிவரங்கள் மேம்பட்டாலும், விலைகள் உயரும் என்று எதிர்பார்க்கும் நுகர்வோர் தொடர்ந்து தற்காப்புடன் நடந்துகொள்கின்றனர். அவர்கள் அத்தியாவசியத் தேவைகளுக்கு முன்னுரிமை அளித்து, மதிப்புமிக்க சலுகைகளைத் தேடி, விருப்பச் செலவுகளைத் தவிர்க்கின்றனர். இந்த நடத்தைதான் அன்றாட நுகர்வோர் பொருட்கள் (FMCG) மற்றும் சேமிப்புத் தரவுகள் இரண்டிலும் துல்லியமாகப் பிரதிபலிக்கிறது. எல் நினோ நிகழ்வு இந்தச் சூழ்நிலையை மேலும் மோசமாக்கும் என்று நான் நினைக்கிறேன்.
மீட்பு இடைவெளி உருவாகி வருகிறது
ஆழமான பகுப்பாய்வில், குடும்ப நிதிநிலையை விட பேரியல் பொருளாதாரக் குறியீடுகள் வேகமாக மேம்பட்டுள்ளன என்பது தெரியவருகிறது. அரசாங்க வருவாய் மீண்டுள்ளது. மத்திய கிழக்கு போர் இருந்தபோதிலும் சுற்றுலா நிலைபெற்றுள்ளது. செலவினத்தை விட ரூ. 197 பில்லியன் நேர்மறையான வருமானத்துடன் நிதி அமைப்பு நிலைபெற்றுள்ளது.
இருப்பினும், குடும்ப சேமிப்பு பலவீனமாக உள்ளது, நுகர்வோர் நம்பிக்கை குறைந்துள்ளது, மேலும் செலவின முறைகள் தொடர்ந்து நிதி எச்சரிக்கையை பிரதிபலிக்கின்றன. ஒரு பெரிய பொருளாதார நெருக்கடியைத் தொடர்ந்து, பேரியல் பொருளாதாரக் குறியீடுகளுக்கும் குடும்ப யதார்த்தத்திற்கும் இடையிலான இந்த இடைவெளி அசாதாரணமானது அல்ல. பல நாடுகளில், பொருளாதார நிலைப்படுத்தலுக்குப் பின்னரே குடும்ப மீட்சி பொதுவாகப் பின்தங்கியுள்ளது. இருப்பினும், இந்த இடைவெளி எவ்வளவு காலம் நீடிக்கிறதோ, அந்த அளவிற்கு மீட்சியின் மீதான பொது நம்பிக்கை பலவீனமடையும் அபாயம் அதிகமாகும்; அதாவது, இன்று இலங்கையில் நாம் காண்பதைப் போல இது அரசியல் தலைமை மீது எதிர்மறையான விளைவை ஏற்படுத்துகிறது. பொருளாதார வெற்றி என்பது இறுதியில் நிதி நிலைத்தன்மை மற்றும் வளர்ச்சி புள்ளிவிவரங்களை மட்டும் சார்ந்தது அல்ல, மாறாக குடும்பங்கள் வாழ்க்கைத்தரத்தில் உறுதியான முன்னேற்றங்களை அனுபவிக்கின்றனவா என்பதையும் சார்ந்துள்ளது. 'ஆளுகை' என்பது நீண்ட காலத்திற்கு வர்த்தகம் செய்யக்கூடிய ஒரு நாணயம் அல்ல என்பதை அரசாங்கம் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். அதன் விளைவுகள் நிச்சயம் இருக்கும், அத்தகைய ஒரு சிக்கலை நாம் எந்த விலையிலும் தவிர்க்க வேண்டும்.
சீர்திருத்தத்தின் அடுத்த கட்டம்
இலங்கையின் மீட்புப் பணியின் முதல் கட்டம், ஸ்திரத்தன்மையை மீட்டெடுப்பதில் சரியாகவே கவனம் செலுத்தியது. பணவீக்கக் கட்டுப்பாடு, கடன் மறுசீரமைப்பு மற்றும் நிதி ஒருங்கிணைப்பு ஆகியவை அவசியமான முன்னுரிமைகளாக இருந்தன. ஒரு தேசமாக நாம் இதை அடைந்துள்ளோம். அடுத்த கட்டம், அதன் பலன்களைப் பரவச் செய்வதில் கவனம் செலுத்த வேண்டும். வேறுவிதமாகக் கூறினால், பேரியல் பொருளாதார ஆதாயங்கள் வலுவான குடும்ப நிதிகளாக மாறுவதை கொள்கை வகுப்பாளர்கள் உறுதி செய்ய வேண்டும். இதற்கு நான்கு முன்னுரிமைகளில் கவனம் தேவை: உற்பத்தித்திறன் மூலம் உண்மையான வருமான வளர்ச்சியை விரைவுபடுத்துதல் மற்றும் நிலையான ஊதிய வளர்ச்சியை உருவாக்கும் திறன் கொண்ட ஏற்றுமதி சார்ந்த தொழில்களை விரிவுபடுத்துதல். விரிவான பொருளாதார கூட்டாண்மை ஒப்பந்தத்தின் (CEPA) கீழோ அல்லது அதுபோன்ற ஒரு வர்த்தக ஒப்பந்தத்தின் கீழோ இந்தியாவுடன் ஆழமான வர்த்தகத்தைத் தொடர்வதைத் தவிர நமக்கு வேறு வழியில்லை. இந்தியா 7%க்கும் அதிகமான மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி வளர்ச்சியை எதிர்பார்க்கிறது.
வேலைவாய்ப்பை ஆதரிக்கும் வகையில் முதலீட்டுச் சூழலை மேம்படுத்துதல், சேமிப்பு விகிதங்கள், நுகர்வோர் நம்பிக்கை மற்றும் உண்மையான ஊதிய வளர்ச்சி போன்ற குடும்பக் குறிகாட்டிகள் மூலம் முன்னேற்றத்தை அளவிடுதல், பாரம்பரிய பேரியல் பொருளாதார அளவீடுகளுடன் சேர்த்து, அரசியல் மட்டத்தில் ஒரு வாழ்க்கை முறையாக மாற வேண்டும்; ஆளுகையின் உந்துதல் முன்னுரிமையாக மாறுவதைத் தவிர்க்க வேண்டும். பெரும்பாலான குடும்பங்கள் நிதி இருப்புகளை உருவாக்க முடியாமல் இருக்கும் பட்சத்தில், ஒரு மீட்புப் பணி முழுமையானதாகக் கருதப்பட முடியாது என்பதை நாம் ஏற்றுக்கொள்வோம்.
அடுத்த கட்டங்கள்
பெப்பர்க்யூப் தரவுகள் ஊக்கத்தையும் எச்சரிக்கையையும் ஒருங்கே அளிக்கின்றன. இலங்கை இனி நெருக்கடியில் இல்லை என்பதே ஊக்கமளிக்கும் செய்தியாகும். சேமிப்புத் திறனில் ஏற்பட்டுள்ள முன்னேற்றமும், வலுவான பேரியல் பொருளாதாரக் குறிகாட்டிகளும் இணைந்து, நிலைப்படுத்தல் முயற்சிகள் பலனளித்துள்ளன என்பதை நிரூபிக்கின்றன. நிலைப்படுத்தல் என்பது இன்னும் செழிப்பாக மாறவில்லை என்பதே எச்சரிக்கையாகும். நான்கு இலங்கையர்களில் மூவர் தொடர்ந்து சேமிக்க இயலாத நிலையில் உள்ளனர்.
நுகர்வோர் நம்பிக்கை பலவீனமாகவே உள்ளது, அன்றாட நுகர்வோர் பொருட்களுக்கான (FMCG) தேவை குறைந்துள்ளது, மேலும் வாழ்க்கைச் செலவு குறித்த கவலைகள் குடும்பங்களின் சிந்தனையில் தொடர்ந்து ஆதிக்கம் செலுத்துகின்றன. இலங்கையின் மீட்சி உண்மையானது என்பதை ஆதாரங்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றன, ஆனால் அது பெரும்பாலும் ஒரு பேரியல் பொருளாதார மீட்சியாகவே உள்ளது. அது ஒரு குடும்ப மீட்சியாகவும் மாறுவதை உறுதி செய்வதே அடுத்த சவாலாகும். இலங்கையின் மீட்சிக் கதை இன்னும் முடிவடையாமல் தொடரும்.
(கட்டுரையாளர் ஹார்வர்டு பல்கலைக்கழகத்தின் முன்னாள் மாணவர். இவர் இலங்கையிலும் சர்வதேச அளவிலும் பணியாற்றுகிறார்)
.png)
